Lithiummetalanode höbbe ‘n extreem hoege theoretische specifieke capaciteit (3860 mA·bg) en ‘t liegste elektrochemisch potentieel (-3,040 V (vs. SHE)), boedoor ze es de “heilige graol”-elektrode oonder väöl elektrodemateriale weure besjouwd. Lithiummetaalbatterieje umvatte lithium-zwavel- en lithium-zuurstofbatterieje. Lithium-zwavelbatterieje höbbe ‘n energiedichtheid vaan ongeveer 2600 W·h/kg, terwijl lithium-zuurstofbatterieje ‘n energiedichtheid vaan ongeveer 3500 W·h/kg höbbe, respectievelik ongeveer 7 en 10 kier zoe groet es conventionele lithium-batterieje. Daorum weure lithiummetaalbatterieje besjouwd es ein vaan de meis belaovende energie-opsjlaagsysteme en ‘n topkandidaat veur batteriejesysteme vaan de volgende generatie, en trèkke aonzeenleke aondach. Vaanwege ‘t probleem vaan lithiumdendriet kóste vreuge lithiummetaole batterieje echter allein in bepaolde gespecialiseerde velde were touwgepas en de commercialisering is vertraog.
Herlaojbare lithiummetaole batterieje woorte al in de jaore 70 oetgevoonde en woorte väöl gebruuk in horloges, rekenmasjienes en andere elektroniese apparate.

Lithiummetaalbatterieje weure väöl gebruuk in elektrische apparate en draagbare medische apparate. Hun commercialisering is echter belemmerd door bepaolde defecte in lithiummetaal. Es lid vaan Groep 1 vaan ‘t periodieke systeem höbbe lithiumatome mer ein elektron in hun boetenste sjelp, boe door ze chemies reactief zien umdet ze dit elektron verlere. In contak mit ‘n organische elektrolyt vörmp lithiummetaal ‘n film geneump de vaste elektrolyte-interface (SEI) op ‘t oppervlak. De hooffunctie vaan dees film is um ‘t lithiummetaol vaan de elektrolyt te isolere, zoetot wijer corrosie vaan ‘t lithium weurt veurkomme. Door de significante volumeverandering vaan lithiummetaol tijdens ‘t oplade en ontlade, breek de SEI-film echter dèks. ‘t Blootgestelde verse lithiummetaoloppervlak reageert weer mit de elektrolyt um ‘n nuie SEI-film te vörme. Dit proces bevordert neet allein de greuj vaan lithiumdendriete langs de scheure, mer kin ouch de sjeier in de batterij doordringke, wat ‘n kortsluiting veroerzaak. Es ‘n kortsjlaag optreid, weurt ‘n groete wieväölheid wermte in de batterij gegenereerd, wat in extreme gevalle tot verbranding of explosie kin leie, wat de veiligheidsprestaties en vermarktbaarheid vaan lithiummetaalbatterieje serieus beïnvlood. Boete dat, naomaote ‘t aontal lithiumdendriete touwnump, geve ze mie kanse veur de negatieve elektrode um in kontak te komme mèt de elektrolyt, boedoor de snelheid vaan neve-reacties weurt versneld. Dees onomkeerbare processe verbruuke elektrodemateriale en elektrolyte, boedoor de energiedichtheid en de coulombische efficiëntie vaan de batterij vermindert. Nao langdurig gebruuk were väöl lithiumdendriete in de nuuj gevörmde SEI-film umhuld, en kinne neet deilnumme aan normale elektrochemische reacties; tegeliekertied ontbinde lithiumdendriete in de buurt vaan ‘t substraot snel, wat ‘doed’ lithium veroerzaak, wat beteikent dat dit gedeilte vaan lithium elektrochemisch inactief weurt, wat de algehele prestaties vaan de batterij aonzeenlek verzwaak. In de aafgeloupe 40 jaor is significante veuroetgaank geboek in ‘t oonderzeuk en simulatie vaan lithiumdendrietvormingsmechanismes.

Ein vaan de meis gebruukde strategieje um degreuj vaan dendriet te oonderdrökke is ‘t verhoage vaan de stabiliteit en consistentie vaan de solide electrolyte interface (SEI) laog op ‘t lithiummetaoloppervlak door de electrolyte samesjtèlling aon te passe en specifieke stoffe touw te voge. Umdet lithiummetaal echter thermodynamisch onstabiel is in organische toesjtèllinge, is ‘t vörme vaan ‘n effectieve passivatielaog op ‘t oppervlak in ‘n vloeibaar elektrolyte-umgeving vrij oetdagende. Neve ‘t optimalisere vaan de SEI-laog, kin ‘t introducere vaan polymere of vaste barrièrelaoge mèt ‘n hoege mechanische sterkde ouch ‘n effectief middel zien um dendrietpenetratie in de sjeier te veurkoume. Dees methodes höbbe tot doel lithiumdendrietsjaoj aon de sjeier te veurkómme door de mechanische eigesjappe vaan de SEI-laog of de sjeier zelf te verbetere, mer ze eliminere ‘t probleem vaan dendrietvörming neet fundamenteel. Alhoewel ‘n volledige euverwinning vaan dees oetdaging nog get tied weg is, en lithiummetaalanode-batterijprodukte nog neet breid besjikbaar zien op de merret, höbbe oonderzeukers theoretisch versjèllende conceptuele lithiummetaalbatterie-ontwerpe veurgestèld, wat ‘t potensjeel veur praktische touwpassinge aontoent. Dao-oonder höbbe lithium-zwavelbatterieje die zwavel gebruke es kathodemateriaal en lithium-zuurstofbatterieje die zoersjtof es kathodeactief materiaal gebruke aonzeenlike aondach getrokke vanwege hun unieke veurdeile en were ze besjouwd es twie zeer commercieel belaovende all-celsysteme. Lithium-zwavelbatterieje höbbe ‘n extreem hoege energiedichtheid (ongeveer 2600 W·kg) en were algemein erkind es väölbelaovende kandidate veur energie-opsjlaagsysteme vaan de volgende-batterije. Belangrieke nog, elementair zwavel is euvervloedig in de natuur en milieuvriendelijk, wat de veurdeile vaan lithium-zwavelbatterieje nog wiejer benaodrök. Daorum höbbe lithium-zwavelbatterieje de aafgeloupe jaore wereldwijd aondach gekrege.
Polysulfide-tusseprodukte die weure gegenereerd tijdens ‘t oplade en ontlade vaan lithium-zwavelbatterieje, losse zich op in de elektrolyt en gaon nao de negatieve elektrode. Daorum weurt de oonderdrökking vaan lithiumdendriete complexer in de aonwezigheid vaan polysulfide-tussemiddele, veural es de zwavelkathodebelasting hoeg is. Polysulfide kinne de SEI-film doordringke en ‘t verse lithiummetaal oonder de oppervlaktelaog corrodere, wat leidt tot capaciteitsverlies. Daorom is ‘t veurkómme vaan polysulfide shuttle neet allein nuudig veur ‘t verbetere vaan de kathodecapaciteit tijdens de werking vaan de lithium-zwavelbatterie, mer ouch veur de stabiliteit vaan de SEI-film en ‘t verkriege vaan ‘n dendriet-vrije negatieve elektrode. Door continue inspanninge zien d’r väöl methodes oontwikkeld, boe-oonder positief beperkend domein en adsorptie, elektrolytmodificatie en ‘t ontwerp vaan ‘n sjeiier. Dees methodes lieke zich echter mie te riechte op ‘t oonderdrukke vaan de polysulfide shuttle en ‘t verbetere vaan de gebruukssnelheid vaan de zwavelkathode, zoonder de dendrietgreuj in de lithiummetaal anode direk te oonderdrökke. De prestaties vaan lithium-zwavelbatterieje zien aafhankelik vaan de besjerming vaan de lithiummetaalanode. ‘t Synergistische effect vaan versjèllende dendrietgreuj-onderdrökkingsmethodes kin de praktische toepassing vaan lithium-zwavelbatterieje versnelle.

Lithium-zuurstofbatterieje zien ‘n soort batterij die zuurstof oet de loch gebruuk es de positieve elektrode; ze weure soms lithium-lochbatterieje geneump. De theoretische energiedichtheid vaan lithium-zuurstofbatterieje is tot 3500 Wh/kg, väöl groeter es die vaan commerciële lithium-ionbatterieje. Daorum zien lithium-zuurstofbatterieje ‘n revolutionaire veuroetgaank gewore op ‘t gebeed vaan energie-opsjlaag, die wereldwijde aandach trekke en were besjouwd es ‘n sterke concurrent in de volgende-generatie energie-opsjlaagsysteme.
Net wie polysulfide tussemiddele, kin zuurstofkruis-verbinding vaan de positieve elektrode nao de lithiummetaal negatieve elektrode in lithium-zuurstofbatterieje leie tot geleideleke aafbraok vaan ‘t lithiummetaoloppervlak, wat resulteert in elektrolyte-ontbinding en de vörming vaan LiOH en LiCO3 tijdens ‘t oplade. Daorum zien versjèllende strategieën óntwikkeld um zuurstofverbinding te oonderdrukke. Neve ‘t positieve elektrodeprobleem, belemmert lithium-oetputting veroorzaak door dendrietgreuj en sjaoj op de passiveringsfilm ‘t gebruuk vaan lithiummetaol in oplaadbare lithium-zuurstofbatterieje ernstig. De eerdergenoemde strategieje veur ‘t onderdrukke vaan de greuj vaan lithiumdendriet zien ouch toepasbaar op lithium-zuurstofbatterieje. Door elektrolytoevoeginge, sjeiersmodificatie en negatieve elektrode-ontwerp kinne de prestaties vaan lithiumbatterieje aanzeenlik were verbeterd.
